Danıştay 4. Daire E.2019/1536 K.2022/6461

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına istinaden düzenlenen … tarih ve … ila … sayılı (…) nolu vergi/ceza ihbarnamelerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu edilen (…) nolu vergi/ceza ihbarnameleri incelendiğinde, … sayılı ihbarname içeriği vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmının Mahkeme kararı doğrultusunda kaldırılması gerektiği, bu haliyle hesaplanan cezanın miktarında hata olduğu anlaşıldığından, anılan ihbarnamenin bu kısmında hukuka uyarlık görülmediği; davaya konu diğer ihbarnamelerde ve … sayılı … nolu ihbarnamenin vergi ziyaı cezasına uygulanan tekerrür hariç kısımlarında ise böyle bir hata olmadığı anlaşıldığından, belirtilen kısımlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, adına düzenlenen (…) nolu vergi/ceza ihbarnamelerinin hukuka aykırı olduğu, temyiz istemin kabulü ve Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.