Danıştay 4. Daire E.2019/1708 K.2022/6720

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 yılı defter ve belgelerinin incelemeye ibraz etmediğinden bahisle resen tarh edilen ... ve .... dönem vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kayseri Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı kararda.

6736 sayılı Kanun hükümlerine göre matrah artırımında bulunulan mükellefler hakkında Kanun'un yayımlandığı tarihten önce başlanmış olan vergi incelemelerinin ... tarihinde bitirilmesi gerektiği, bu tarihe kadar sonuçlandırılmayan inceleme ve takdir işlemlerine devam edilmeyeceği, inceleme ve takdir işlemlerinin sonuçlandırılmasından maksadın ise inceleme raporları ve takdir komisyonu kararlarının vergi dairesi kayıtlarına intikal ettirilmesi olduğu; davacının 30/09/2016 tarihinde dava konusu döneme ilişkin olarak katma değer vergisi matrah artırımında bulunduğu,

davacı hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı Vergi İnceleme Raporunun ise davalı idare kayıtlarına ... tarihinde girdiğinden en son ... tarihinde sonuçlandırılması gereken incelemeye dayanılarak 30/09/2016 tarihinden sonra resen vergi tarhiyatı yapılamayacağından, vergi incelemesi raporuna dayanarak ... ve .... dönemlerine ilişkin re'sen tarh olunan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının ibraz zorunluluğu bulunan defter ve belgeleri mazeret beyan etmeksizin incelemeye sunamadığı, 213 sayılı Kanun’un 359. maddesi (b) fıkrasında yer alan fiilinin olayda gerçekleştiği, bu durumda ise 6736 sayılı Kanun’un matrah artırımı hükümlerinden faydalanmasının mümkün olmadığı belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.