Danıştay 4. Daire E.2019/2608 K.2022/8905

Dava konusu istem: Davacı tarafından … tarih …, … takip nolu ödeme emirleri ile … tarih ve … takip nolu ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; adi ortaklık adına düzenlenmiş olan vergi ceza ihbarnamelerinin, adreste tanınmama nedeniyle 18/11/2015 tarihinde iade edildiği, … tarih ve … sayılı davalı idareye ait belgeye göre 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 102. ve devamı maddelerinde öngörüldüğü şekliyle tutanak haline getirilmeksizin ilan panosuna asılmak suretiyle tebliğ edildiğinin anlaşılmış olması karşısında, Kanun'un 102. maddesine aykırı olarak yapılan vergi ceza ihbarnamelerinin tebliğinin geçerli olduğundan bahsedilemeyeceğinden,

kesinleşmeyen amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emirlerinde hukuki isabet görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.