Danıştay 4. Daire E.2019/3291 K.2022/4988

Dava konusu istem: Davacı tarafından, ... Bank Beylikdüzü Şubesi, ... Menkul Değerler A.Ş., ... Bank Florya şubesi nezdinde bulunan hesapları ile İstanbul Küçükçekmece Tapu Müdürlüğü ile Sivas Suşehri Tapu Müdürlüğü nezdinde bulunan gayrimenkulleri üzerine konulan haczin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E: … , K: … sayılı kararda; haciz dayanağı ödeme emrinin tebliğine ilişkin 27/01/2017 tarihli tebliğ mazbatasının arkasına "Tevziat saatlerinde muhatap adreste hazır bulunmayıp verilen randevuya da icabet etmediğinizden bekleme müddeti bitti. Bilağ tebliğ iade." şeklinde şerh düşülerek iade edildiği ve ilanen tebliğ yapıldığı, bu haliyle ödeme emrine ilişkin tebliğ evrakının Vergi Usul Kanunu’nun 102. maddesinde öngörüldüğü şekliyle maddede öngörülen şahıslara imzalatılmak suretiyle tutanak haline getirilmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.