Danıştay 4. Daire E.2019/3381 K.2022/6099

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2011 yılına ait stopaj kesintilerinden doğan 602.298,25 TL'nin, 6736 sayılı Kanun kapsamında yapmış olduğu matrah artırımları nedeniyle tahakkuk eden vergi borçlarına mahsubu talebinin reddine ilişkin ... tarih ...sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda. 6736 sayılı Bazı Alacakların Yapılandırılmasına İlişkin Kanun'un 5. maddesinin (g) bendinde, gelir ve kurumlar vergisi mükelleflerinin bu fıkra hükmünden yararlanarak beyan ettikleri matrahları arttırmaları halinde, daha önce tevkif yoluyla ödemiş oldukları vergileri, artırılan matrahlar üzerinden hesaplanan vergilerden mahsup edemeyeceklerinin hüküm altına alındığı,

bu hükme göre, davacının 2011 yılına ilişkin olarak matrah artırımı yapılan kurumlar vergisi ve katma değer vergisinden dolayı çıkan ödenecek vergilerin aynı yılın tevkif suretiyle ödenmiş vergi tutarından mahsubunun yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 6736 sayılı Kanun kapsamında matrah arttırımına ilişkin çıkan vergilerin mahsubunun mümkün olmadığı ancak kesinleşmiş borçlar yönünden böyle bir düzenleme bulunmadığı talebinin sadece matrah artırımından kaynaklı borçlara ilişkin olmadığı, kesinleşmiş borçlar yönünden değerlendirmeye tabi tutulmadan verilen kararda hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.