Danıştay 4. Daire E.2019/3400 K.2022/6460

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … tarih ve … sayılı haciz bildirisi ile taşınmazına uygulanan haczin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının, haczedilen taşınmazının ikametgah olarak kullanılan mesken olduğu ve haline münasip evinin satılamayacağı iddiası nedeniyle, Mahkemelerinin ara kararı ile davalı idareden, haczedilen taşınmazın davacının haline münasip evi olup olmadığı ve evin değerinin davacının haline münasip bir yer alınabilecek miktardan fazla olup olmadığı hakkında herhangi bir tespit veya kıymet takdiri yapılıp yapılmadığı ile davacının vasisi olan eşinin, Mersin İli'nde ikamet ettiği dairenin mülkiyetine kime ait olduğu,

kiralanan bir daire olup olmadığı ve davacının eşi adına kayıtlı bir mesken olup olmadığı hakkında herhangi bir tespit yapılıp yapılmadığının sorulduğu, davalı idare tarafından verilen cevapta, davacının vasisi olan eşinin ikamet ettiği daire hakkında herhangi bir tespit yapılmadığı, diğer yandan, 14/04/2016 tarihli tutanakla taşınmazın kiraya verildiğinin, kirasının 600,00 TL olduğunun ve değerinin de 300.000,00 TL olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, buna göre, davacının evi … tarih ve … sayılı haciz bildirisi ile haczedilmeden önce davalı idarece taşınmaza ilişkin bir araştırma ve değerlendirme yapmadığı,

14/04/2016 tarihli tutanakla yapılan tespit haciz tarihinden sonra olduğu gibi tutanakta yer alan evin değerinin 300.000,00 TL olduğuna yönelik tespitin sadece çevre bilgisi şeklinde olduğu, evin özellikleri dikkate alınarak yetkili kişiler tarafından belirlenen bir değer olmadığı, diğer yandan, davacının cezaevinde olması nedeniyle evde ikamet etmemesi ve evini kiraya vermesi, evin haline münasip ev niteliğini ortadan kaldırmadığından, dava konusu haciz işleminde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle dava kabul edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 14/04/2016 tarihli tutanakla hacze konu taşınmaza ilişkin tespit yapıldığı, davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.