Danıştay 4. Daire E.2019/3503 K.2023/496

Dava konusu istem: Davacı adına, … adlı mükellefin komisyon karşılığında sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2013 yılı ve 2013/7-9, 10-12. dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mükellef ... hakkında ilgili dönemlerde sahte fatura düzenleyerek elde ettiği komisyon gelirleri nedeniyle cezalı tarhiyatlar yapıldığı ve dava açılmayarak kesinleştiği, iştirak nedeniyle düzenlenen düzenlenen vergi tekniği raporunda;

…, … ve … isimli şahısların demir- çelik ticareti için firma kuracaklarını ve kendisinin de ofiste maaş karşılığı çalışacağını söylediklerini, bu nedenle …' a vekalet verdiğini, bu dönemde ...'e ait evde kaldığını, hiç maaş alamadığını belirttiği, diğer yandan ifadesi alınan muhasebeci ...'nın, ...'ı tanımadığını, ...ve ... aracılığıyla bu kişiyle irtibat halinde olduğunu, ön muhasebesinin bu kişilerce tutulduğunu, işyerinde de ...ve ...'in bulunduğunu, muhasebeciler ...ile ...'ın da ifadelerinde, mükellefin beyannamelerinin çalışanı ...tarafından hazırlandığını, faturaların basımını yapan matbaacı ...'in, ... ile ...'un işyerine geldiğini,

fatura basımı konusunda anlaştıklarını, işlemleri daha çok ...' un takip ettiğini beyan ettiği, ayrıca ...'un alınan ifadelerinde, kafede otururken tanıştığı … ve …'ın muhasebeci olup olmadığını sorduklarını, ...'ın demir firması kurmak istediğini ve yardım istemesi üzerine, kendisinin de ücret karşılığında yardımcı olabileceğini söylediğini, 50 sayfalık A4 kağıdı ve işe başlama formu satın alıp işe başlama bildirgesini doldurarak beraber notere gitmeleri gerektiğini söylediği, muhasebecilik ücretini 1 hafta içinde ödeyeceklerini belirttikleri halde ücretini alamadığını beyan ettiği;

söz konusu tespit ve değerlendirmelerden, ... ve ...'un mükellef ...'ın ticari faaliyeti ile doğrudan ilişkili olduğu, bilfiil işyeri adresinde bulundukları, ... ve ...'un sahte belge düzenleme fiiline menfaat gözetmek suretiyle iştirak ettikleri kanaatine varıldığı ve şahıslar hakkında vergi suçu raporu düzenlendiği, açılan kamu davasının Asliye Ceza Mahkemesi'nde derdest olduğunun saptandığı; dolayısıyla sahte fatura düzenleme işinin organizasyonu amacıyla gerçek anlamda ticari faaliyeti olmayan mükellefiyetin açılması, buna ilişkin formların doldurulması,

açılan mükellefiyetle ilgili muhasebe işlemlerinin ve vergisel ödevlerin bizzat davacı tarafından yapılması hususları dikkate alındığında, davacının sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği anlaşıldığından, kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık görülmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından kararın hukuka aykırı olduğu belirtilerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.