Danıştay 4. Daire E.2019/4125 K.2020/6132

Dava konusu istem: Davacı adına, … Elektrik Malz. San. ve Tic. Ltd. Şti.' nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen 14/09/2017 tarih ve 2017/1,2,3,4,6,7,8 sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının, dava konusu ödeme emirlerinin 27/08/2018 tarihinde kapısının önüne bırakıldığını belirterek görülmekte olan davayı açtığı, davalı idarenin savunma dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden ise dava konusu ödeme emirlerinin 28/09/2017 tarihinde davacının kendisine tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, davanın ise olay tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat uyarınca dava açma süresi olan 7 günlük sürenin geçmesinden sonra 06/09/2018 tarihinde açıldığı görüldüğünden davanın süre aşımı nedeniyle reddi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tebliğ alındısındaki imzanın kendisine ait olmadığı ve ödeme emirlerinin kendisine tebliğ edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.