Danıştay 4. Daire E.2019/435 K.2022/4216

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul ticareti dolayısıyla elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle re'sen tarh edilen 2011 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ile 2011/4-6 ve 7-9 dönemleri vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacının matrah takdiri amacıyla 10/09/2014 tarihinde takdire sevk edildiği, takdir komisyonunca 27/03/2017 tarihinde alınan karar dayanak alınarak dava konusu vergi/ceza ihbarnamelerinin düzenlenmiş olduğu, takdir komisyonu kararı bir yıllık azami süre aşılarak alındığından, söz konusu idari işlemin şekil yönünden hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; davacının takdire sevkiyle duran tarh zamanaşımının, bir yıllık azami sürenin dolmasıyla beraber işlemeye başladığı, buna göre vergi/ceza ihbarnamelerinin zamanaşımı süresi içerisinde tebliğ edilmiş olduğu ve işin esasının incelenmesi gerektiği, işin esası bakımından, davacının gayrimenkul ticaretiyle devamlı surette iştigal ettiğinden bahisle tarhiyat yapılmışsa da davaya konu taşınmaz teslimlerinin bir kısmının ayni sermaye olarak devredilmiş olduğu, buna göre yapılan teslimlerin ticari olarak değerlendirilmesine olanak bulunmadığı, dolayısıyla cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. İstinaf isteminin belirtilen gerekçeyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemelerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.