Danıştay 4. Daire E.2019/4403 K.2022/5897

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satışlarından elde edilen ticari kazancını beyan etmediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden tarh edilen 2013/2, 4, 8, 9 dönemleri cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ticari bir organizasyon ve devamlılık olmaksızın, davacı tarafından kendisine veraseten intikal ettiği görülen … ve … ada/parsel nolu arsalar ile uzun bir süre önce iktisap edildiği anlaşılan … ada parsel nolu arsanın kat karşılığı inşaat sözleşmeleri ile verilmesi suretiyle malik olunan bağımsız bölümlerin satılmaları sonucu elde edilen kazancın niteliği gereği servetin şekil değiştirmesi niteliğini haiz olduğu için ihtilaflı dönemlerde davacının elde ettiği gelirin ticari kazanç olarak kabul edilemeyeceği,

davacı adına ticari kazanç elde ettiğinden bahisle takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usulüne uygun tesis edilen işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığından kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.