Danıştay 4. Daire E.2019/4690 K.2022/6716

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle resen tarh edilen 2015 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin ve 2015/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönem geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; yasal defter ve belgelerinin istenmesine ilişkin yazının davacıya 213 sayılı Kanun'un 102. ve devamı maddelerine uygun tebliğ edilmediği, bu durumda takdir komisyonu kararına done alınan vergi tekniği raporunun usulüne uygun olarak düzenlendiğinden söz edilemeyeceği, bu rapora dayanılarak davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu belirtildikten sonra, 30. maddesinde; "re'sen vergi tarhı, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanunî ölçülere dayanılarak tespitine imkân bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunmasıdır" şeklinde tanımlanmış,

inceleme raporunda bu maddeye göre belirlenen matrah veya matrah farkının re'sen takdir olunmuş sayılacağı belirtilmiş, re'sen takdir sebepleri bentler halinde sayılmış, aynı maddenin 2. fıkrasının 4. ve 6. bentlerinde; defter kayıtları ve bunlarla ilgili vesikaların, vergi matrahının doğru ve kesin olarak tesbitine imkan vermiyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olması dolayısiyle ihticaca salih bulunmaması ve tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunması hallerinde, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter,

kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmadığının kabul edileceği düzenlenmiştir.

Aynı Kanunun 75. maddesinde, takdir komisyonunlarının görevleri dolayısıyla bu Kanunda yazılı inceleme yetkisine haiz oldukları, 134. maddesinde de vergi incelemesinden maksadın ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunun araştırılması, saptanması ve sağlanması olduğu hükümlerine yer verilmiş, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 2. maddesinde ise, gerçek gelirin vergilendirileceği ilkesi benimsenerek matrahın, re'sen takdir yoluyla belirlenmesi gereken hallerde dahi gerçek gelire en yakın gelire ulaşılması amaçlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı hakkında düzenlenen …tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu ile …, …, …hakkında sahte belge düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiklerinden bahisle adi ortaklık tesis edilmek suretiyle söz konusu rapor dayanak alınarak takdir komisyonu kararı ile belirlenen matraha istinaden davacı … adına dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatı ile 2015/1-3, 4-6, 7-9, 10-12 dönemi için vergi ziyaı cezalı gelir geçici vergisi tarhiyatlarına karşı açılan davada yasal defter ve belgelerinin istenmesine ilişkin yazının davacıya 213 sayılı Kanun'un 102. ve devamı maddelerine uygun tebliğ edilmediği,

bu durumda takdir komisyonu kararına dayanak alınan vergi tekniği raporunun usulüne uygun olarak düzenlendiğinden söz edilemeyeceği, bu rapora dayanılarak davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle verilen kabul kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine dair kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Olayda, resen takdir nedeninin davacının defter ve belgelerini ibraz etmemesi olmadığı, dava konusu işlemin, komisyon geliri karşılığında sahte fatura düzenlendiği gerekçesiyle düzenlenen VTR esas alınarak takdir komisyonu kararı ile belirlenen matraha istinaden resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı vergiler olduğu, defter ve belge isteme yazılarının usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediğine ilişkin durumun tek başına dava konusu tarhiyatı kusurlandırmayacağı, Vergi Dava Dairesince vergi tekniği raporundaki tespitler değerlendirilmek suretiyle komisyon karşılığı sahte fatura düzenlenip düzenlenmediğine ilişkin bir karar verilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.