Danıştay 4. Daire E.2019/5006 K.2022/4671

Dava konusu istem: Davacı tarafından, … Gıda İnş. Tek. Met. Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait vergi borçları için kanuni temsilci sıfatıyla adına düzenlenen … tarih ve … ,… ,… ,… ,… sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; ödeme emirlerinin 2008 dönemine ait asıl borçlu şirketin vergi borcundan kaynaklandığı, ancak davacının şirkete ait hisselerini Kartal 7. Noterinin … tarihli … ve … yevmiye numaralı hisse devir sözleşmesi ile devrettiği ve hisse devrinin 04/04/2005 tarihli ve 6724 sayılı ticaret sicil gazetesinde ilan edildiği,

bununla birlikte şirket yasal temsilcilik görevinin de 22/03/2005 tarihinde sona erdiği dosyadaki GİBİNTRANET sorgulama bilgisinden görüldüğünden, davacının asıl borçlu şirketin hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı ve kanuni temsilcilik sıfatının da sona ermiş olduğu 2008 yılına ait vergi borçlarından sorumlu olamayacağından, adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka uyarlılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.