Danıştay 4. Daire E.2019/5015 K.2022/6322

Dava konusu istem: Davacı tarafından, asıl amme borçlusu … Demir Çelik Ürünleri San. ve Tic. A.Ş.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla adına düzenlenen … tarih ve …/…,…,…,… ve … numaralı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

21 Ekim 2010 tarih ve 7674 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin 591. sayfasında ilan edildiği üzere, şirketin yönetim kurulu başkanı …'nın üç yıl müddetle şirket kaşesi altında tek başına atacağı imza ile temsil ve ilzama yetkili kılındığı, davacı olan Sinan Yıldırım'ın ise aynı ilanda yalnızca yönetim kurulu üyeliğine seçildiği, Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi'nin asıl borçlu şirketle alakalı tüm ilanlara bakıldığında …'ın şirketi temsile yetkili kılındığına dair herhangi bir ilana yer verilmediği, davacının şirketin yalnızca yönetim kurulu üyesi olduğu,

şirketin sevk ve idaresi, temsiline ilişkin görev ve yetkisinin bulunmadığından davacı adına kanuni temsilci sıfatı ile düzenlen ödeme emirlerinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.