Danıştay 4. Daire E.2019/5054 K.2020/4810

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, kanuni süresinden sonra verilen kurumlar vergisi düzeltme beyanları üzerinden pişmanlık hükümleri uygulanmayarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

2010 yılı kurumlar vergisi ve vergi ziyaı cezasına karşı mahkemelerinin E…. sayılı dosyasında açılan davada, davacı adına fatura düzenleyen şahıs ve firmalar hakkında pek çok olumsuz tespitler bulunmakla birlikte uyuşmazlığa konu dönemde sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenledikleri hususunun açık ve net bir şekilde ortaya konulamadığından hareketle tespit edilen matrah farkı üzerinden yapılan kurumlar vergisi tarhiyatında ve kesilen cezada hukuka uyarlık görülmeyerek vergi ve cezanın kaldırılmasına karar verildiğinden bu beyannameden hareketle kesilen vergi ziyaı cezasında da bu gerekçeyle hukuka uygunluk bulunmadığı

sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; düzeltme beyannamesinin yasal süresinden sonra verildiğinin tartışmasız olduğu ve davacı şirketin Dairelerinin 14/02/2019 tarih ve E:2018/976, K:2019/324 sayılı kararında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi kapsamında bulunmadığı yargısına ulaşılan eyleminden dolayı yol açtığı vergi kaybı nedeniyle ceza kesilmesi ve cezanın bir kat oranında uygulanmasının 213 sayılı Kanun hükümleri gereği olduğu,

davacı hakkındaki inceleme sonucu kesilen üç kat cezanın üzerinden kesildiği verginin, düzeltme beyannamesiyle beyan edilen vergiyi de kapsadığı halde, düzeltme beyannamesi üzerine yüzde elli oranında ayrıca ceza kesilmesinin mükerrer olduğu, dairelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; üç kat vergi ziyaı cezasının, süresinden sonra tahakkuk ettirildiği yargısına varılan vergi tutarı üzerinden ve bir kat oranına göre hesaplanacak kısmı yönünden davanın reddedilmesi,

bu dosyada dava konusu edilen cezanın kaldırılmasını gerektirdiği anlaşıldığından Vergi Mahkemesi kararında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Düzeltme beyanlarının kanuni süresinden sonra verilen beyanlar olarak kabul edildiği, pişmanlık hükümlerinden yararlandırılmadığı, tarhiyatların hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.