Danıştay 4. Daire E.2019/509 K.2022/3807

Dava konusu istem: Davacı adına …/…, …, …, …, …, ... dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirket, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile bazı alımlarını, hakkında olumsuz tespitler bulunan firmadan aldığı faturalar ile belgelendirdiğinden bahisle dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin tarh edildiği, davacıya fatura düzenleyen. Vergi Dairesi mükellefi. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden adı geçen mükellef kurumun, hisse devir tarihi olan 21/04/2010 tarihinden itibaren hiçbir gerçek ticari faaliyetinin bulunmadığı, davacı tarafından bu mükelleften alınan faturalara isabet eden katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, defter kayıtlarının ihticaca salih olduğu, ortada takdir sebebi sayılan bir fiil olmadığı, vergi müfettişince takdir komisyonu yerine geçilerek matrah takdirinde bulunulduğu, bu nedenle davanın usulden kabulü gerektiği, alt firmaya ilişkin olarak düzenlenmiş vergi tekniği raporunun varlığı gerekçe gösterilerek tarhiyat yapıldığı, ödemelerin banka aracılığıyla yapıldığı, alt firma hakkındaki vergi tekniği raporunun kendilerine verilmediği, söz konusu raporun inceleme elemanında da bulunmadığı, alt firma nezdinde kendi firmalarına ilişkin bir karşıt inceleme yapılmadığı,

alt firma hakkında verilmiş bir yargı kararı olup olmadığının belli olmadığı, incelemecinin alt firma hakkında hiçbir değerlendirme yapmadığı, mahkemenin bu hususta yapacağı bir değerlendirmenin ise yerindelik denetimine gireceği, Kurumlar Vergisi ve Geçici Vergi yönünden tarhiyat önerilmediği, mal alımlarının gerçek ticari ilişkiye dayandığı hususunun inceleme elemanı tarafından da kabul edildiği, KDV ve Kurumlar Vergisi yönünden farklı uygulama yapılmasının rapordaki çelişkiyi ve yapılan tarhiyatlar ile kesilen cezaları kanıtlayacak somut bir delil olmadığını ortaya koyduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.