Danıştay 4. Daire E.2019/5100 K.2022/5941

Dava konusu istem: Davacı tarafından, defter ve belgelerinin yasal süresi içinde ibraz edilmediğinden bahisle 2013/1 ve 2013/1, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10 ve 12. dönemlerine ilişkin üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; defter ve belgelerin 15 günlük süre içerisinde ibraz edilmemesi nedeniyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30/3. maddesine istinaden 2012 ve 2013 yılı katma değer vergisi indirimlerinin reddi üzerine … ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu dayanak alınarak 2013/01 dönemi için, … gün ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu dayanak alınarak 2013/1, 3, 4, 5, 6, 7, 9, 10 ve 12. dönemleri için üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarının yapıldığı,

usulüne uygun biçimde yapılan tebligata rağmen hukuken kabul edilebilir mücbir sebep ortaya konulmaksızın defter ve belgelerin süresi içerisinde ibraz edilmediği sonucuna varıldığından indirim konusu katma değer vergilerini belgelerde gösterdiğini ve belgeleri kanuni defterlere kaydettiğini ispatlayamayan davacı adına 2013 yılına ilişkin olarak düzenlenen … gün ve … rapora istinaden yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı,

2012 yılına ilişkin olarak düzenlenen … ve … sayılı raporda 2012/Aralık döneminden 2013/Ocak dönemine devreden katma değer vergisi reddedilmiş ise de 2013 yılına ilişkin olarak düzenlenen … sayılı raporda 2012/Aralık döneminden devir gelen 15.181,58 TL katma değer vergisi dikkate alınmaksızın, davacının verdiği düzeltme beyanında gösterdiği 23.684,67 TL hesaplanan KDV'den 2.772,10 TL ödenecek KDV tenzil edilmek suretiyle 2013/Ocak dönemine ilişkin olarak 20.912,57 TL cezalı KDV tarh edildiğinden,

indirimi ve devri reddedilen 15.181,58 TL KDV'nin mükerrer olarak tekrar reddedilip 2013/Ocak dönemi için cezalı tarhiyat yapılmasında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.