Danıştay 4. Daire E.2019/5210 K.2021/5618

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden ortağı ve dolayısıyla ilişkili olduğu ...A.Ş. ile ...Pazarlama A.Ş.'ye faizsiz ödünç para vererek örtülü kazanç aktarımında bulunduğundan bahisle kayıt ve beyan dışı bırakıldığı ileri sürülen kazancın 2008 yılı kurumlar vergisi matrahına dahil edilmesi sonucu bulunan matrah farkına bağlı olarak 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94/6-b-i maddesi uyarınca 2008/12 dönemi için re'sen tarh edilen bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94/6-b-i maddesinde, tam mükellef kurumlar tarafından, kurumlar vergisi mükellefi olmayanlara dağıtılan kâr paylarının gelir vergisi stopajına tabi olduğu belirtildiğinden, davacı şirket tarafından, kurumlar vergisi mükellefi olan ortaklarına dağıtılan kâr payının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94/6-b-i maddesi doğrultusunda gelir stopaj vergisine tabi olmadığı sonucuna varılmış olup, bu itibarla 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 94/6-b-i maddesindeki düzenlemeye uygun olmayan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisi tarihyatında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.