Danıştay 4. Daire E.2019/5445 K.2022/4039

Dava konusu istem: Davacı adına resen tarh edilen 2011 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; mükellef kurum tarafından düzenlenen ve satışı gerçekleştirilen yolcu biletlerinin bir kısmının kayıtlara hasılat olarak yansıtılmadığının tespit edildiğinden bahisle re'sen tarh edilen 2011 dönemine ilişkin vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının iptali istemiyle bakılmakta olan davanın açıldığı, davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporundaki tespitlerin değerlendirilmesinden; incelemenin esas itibari ile ceza yargılamasına ilişkin olarak yaptırılan bilirkişi raporundaki verilerden hareketle gerçekleştirildiği,

inceleme raporunda sadece bilirkişi raporunda yer verilen tutarlara yer verildiği, ancak bilirkişi raporunda hangi verilerden ve hangi kıstaslardan hareketle bu sonuçlara ulaşıldığında dair inceleme raporunda bir veriye yer verilmediği, davacı tarafından şirketin bilgisayar programını gerçekleştiren firmadan alınan ve dosyaya ibraz edilen teknik inceleme raporunda ise bilirkişi raporunda esas alan verinin hatalı olduğu, tüm rezervasyonların bilet satışı gibi değerlendirildiğinin belirtildiği, dijital veriler üzerinde hiç bir teknik inceleme yapılmadığı,

programın işleyişi ve çalışması ile ilgili olarak davacı şirket yetkililerinden de herhangi bir bilgi alınmadığı, söz konusu programın başka firmalarda da kullanılıyor olması nedeni ile başka firmalar üzerinden programın çalışma esasları ve sonuçları bakımından bir doğrulama yapılmadığı, milyonlarca bilet satışı ve rezervasyonu ile ilgili verilerin bir kaç örnekleme ile yetinilerek vergilendirmeye esas alındığı dikkate alındığında, dava konusu cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, bölge idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.