Danıştay 4. Daire E.2019/6064 K.2022/8430

Dava konusu istem: Davacı adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediğinden bahisle, takdir komisyonu kararlarına istinaden, 2016 yılı için re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile 2016/1-3, 4-6, 7-9 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergilerin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun incelenmesinden; raporda yer alan tespitlerin davacının düzenlediği faturaların tamamının gerçek bir mal ve hizmet teslimi olmaksızın komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu, re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık, geçici vergi aslında ve tekerrüre esas alınan cezaya ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden ise hukuka uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflar tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Dava Dairesi kararının aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nda "derdestlik" müessesesi düzenlenmemiş ve Kanun'un 31. maddesinde, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ve bu Kanunu yürürlükten kaldıran Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun derdestlik ile ilgili maddelerine atıfta bulunulmamış olmakla birlikte, tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir davanın daha önce aynı veya başka bir mahkemede açıldığının ve görülmekte olduğunun saptanması hâlinde, usul hukukunun temel kavramlarından olan derdestlik müessesesinin temelinde yatan, ilk davanın aynısı olan ikinci davanın açılmasında davacının hukukî yararı bulunmadığı olgusundan hareketle, hüküm ve sonuçlar kıyasen uygulanmak suretiyle tarafları ve konusu aynı olan ikinci davanın açıldığının tespiti halinde derdestlik hususunda karar verilmelidir.

Dosyanın ve Danıştay Dördüncü Dairesinin E:2020/2536 sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden, dava konusu cezalı tarhiyatlara ilişkin 22/07/2018 tarihli ihbarnameler düzenlenmeden önce aynı vergiler için davacı adına tanzim edilen 21/02/2018 tarihli ihbarnamelerin tebliği üzerine ... Vergi Mahkemesi nezdinde E:… sayılı davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, derdest olduğu anlaşılan, aynı döneme ilişkin, aynı konuda ve aynı miktarda dava konusu vergilerin, mükerrerlik hususu araştırılarak yeniden karar verilmesi gerektiğinden aksi yöndeki Mahkeme kararına yönelik istinaf başvurusunun reddine ilişkin Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uyarlık görülmemiştir.