Danıştay 4. Daire E.2019/7500 K.2022/5663

Dava konusu istem: Davacı tarafından, elektronik beyanname sisteminin istifade edilemeyeceği yönündeki ikazı nedeniyle Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca yararlanması gereken %5 Kurumlar Vergisi indiriminden yararlanmadan ihtirazi kayıtla verdikleri 2017 yılı beyannamesine istinaden ödedikleri kurumlar vergisinin, %5’lik indirim oranına tekabül eden 418.359,18TL’lik kısmının, 30/04/2018 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davalı idarenin savunma dilekçesinde davacının indirimden yararlandırılmamasının nedeni olarak 2016/8 dönemi katma değer vergisi ve 2016/10-12 dönemi geçici vergi beyannamesine ilişkin damga vergilerinin geç ödenmesinin gösterildiği,

dosyaya sunulan belgelere göre 2016/8 dönemi katma değer vergisi beyannamesine ait ve 26/09/2016 günü akşamına kadar ödenmesi gereken damga vergisinin 27/09/2016 gününde, 2016/10-12 dönemi kurum geçici vergisi beyannamesine ait ve 17/02/2017 günü akşamına kadar ödenmesi gereken damga vergisinin ise 09/03/2017 gününde ödendiği olayda, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca indiriminden yararlanabilmek için indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması şart koşulduğundan,

2016 yılına ait iki beyannameye ilişkin tahakkuk eden damga vergilerini geç ödeyen davacının, 2017 yılına ilişkin ödemesi gereken kurumlar vergisinden %5 oranında indirim yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi hükmünün amacının, vergilendirme ile ilgili yükümlülüklerini düzenli olarak yerine getiren mükelleflerin ödüllendirilmesi ve bu yükümlülüklerin düzenli olarak yerine getirilmesinin teşviki olduğu, davacının 2016/8. dönemine ait katma değer vergisi beyannamesi ile 2016/10-12 dönemine ait geçici vergi beyannamesini süresi içinde verdiği ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin geç ödenmesi durumunun bulunmadığı,

geçici vergi beyannamesi üzerine 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu gereği maktu olarak alınması gereken damga vergilerinin, 193 Sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde yer alan "beyannameler üzerine tahakkuk eden vergiler" kapsamında yer almadığı hususları göz önüne alındığında, anılan damga vergilerinin geç ödenmesi,

Gelir Vergisi Kanunu'nun 121.maddesinin (1) numaralı bendinde, %5 oranındaki vergi indiriminden yararlanma şartı olarak öngörülen, "İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması" şartının ihlali olarak kabul edilemeyeceği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf isteminin kabulüne, kararın kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gelir Vergisi Kanunun'un mükerrer 121. maddesinde öngörülen indirimden yararlanabilmek için indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olmasının gerektiği, 2016/8 dönemi katma değer vergisi ve 2016/10-12 dönemi geçici vergi beyannamesine ilişkin damga vergilerini geç ödeyen davacının anılan koşulu yerine getirmediği, tesis edilen işlemin kanuna uygun olduğu öne sürülerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.