Danıştay 4. Daire E.2019/7828 K.2022/7632

Dava konusu istem: Davacı adına, devralınan şirketin aktifinde iki yıldan daha uzun bir süre yer alan taşınmazın hasılat paylaşımı yoluyla satışından elde edilen kazancın 5520 sayılı Kanun'un 5/1-e maddesi gereğince %75'inin kurumlar vergisinden istisna tutulması gerektiğinden bahisle verilen ihtirazi kayıtlı beyanname üzerine 2017 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisinin 15.870.929,32 TL'lik kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu gayrimenkulün davacı şirketin ve devralınan şirketin aktifinde 2 yılı aşkın süre kaldığı, şirketin bu gayrimenkulü hasılat paylaşımı esası ile sattığı, Kanunda hasılat paylaşımı esası ile yapılan satışların istisna kapsamında olmadığına dair bir hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, davacının Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1-e maddesi uyarınca kurumlar vergisi istisnasından yararlandırılmamasında hukuka uyarlık bulunmadığı,

2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesini 2018/4 döneminde veren davacı şirketin taşınmaz satışından doğan kazancının %50'lik kısmının kurumlar vergisi istisnasından yararlandırılmamasında hukuka uyarlık, anılan oranı aşan kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir. Davacının istinaf başvurusu yönünden ise; vergilendirmede, vergiyi doğuran olayın esas olduğu, sırf kurumlar vergisi beyannamesinin bir sonraki yılın Nisan ayının yirmibeşinci gününe kadar verilebilecek olması nedeniyle kanun değişikliğinin geçmişe yürütülmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulüne, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun ve yerinde olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.