Danıştay 4. Daire E.2019/8885 K.2022/7567

Dava konusu istem: Davacı adına, vergi inceleme raporu uyarınca, re'sen tarh edilen 2013/4 dönemi vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E..., K:... sayılı kararda; davacı şirketin, ortaklarına "kar dağıtımı" yaptığının tespiti bakımından, davacı şirketin kime para aktarımı yaptığı ve/veya kime çek ciro ettiği hususunun somut olarak ortaya konulması gerektiği, ayrıca davacı şirketin ortaklarına örtülü olarak kar dağıttığına hükmedebilmek için, ortaklarına dolaylı olarak para aktarımı yaptığının açık, net ve somut olarak tespit edilmesi gerektiği, yapılan vergi incelemesinde, davacı kurumun, ciro ettiği çeklerin kime ciro edilmiş olduğu hususunda somut bir tespit bulunmadığı,

çeki alan firmaların yetkililerinin, davacı kurumun da ortağı olup olmadığı veya davacı kurumun ortakları ile herhangi bir akrabalık ya da başka bir bağının olup olmadığının da tespit edilmediği, ayrıca, çekle yapılan ödemelerin, çek verilen kişilere mi yoksa başka kişilere mi yapıldığı noktasında da yeterli bilgi elde edilemediği, bu durumun açıkça vergi inceleme elemanı tarafından rapora dercedildiği, bunun yanı sıra, ilgili vergi incelemesinde, davacı kurumun sadece ciro ettiği çeklerin incelendiği,

davacı kurumun defterleri dahil diğer tüm bilgi ve belgeler incelemeye alınmayarak sadece ciro edilen çekler esas alınmak suretiyle bir kanaate varılmış olduğu, davacı şirketin, ortaklarına "kar dağıtımı" yaptığının tespiti bakımından, davacı şirketin kime para aktarımı yaptığı ve/veya kime çek ciro ettiği hususunun somut olarak ortaya konulması gerekmekte iken, davacı şirketin ortaklarına örtülü olarak kar dağıttığına ilişkin açık ve hukuken geçerli/yeterli bir tespit bulunmadığından,

2013/4 dönemine ilişkin olarak davacı şirket adına re'sen tarhedilen dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, aksi yöndeki kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.