Danıştay 4. Daire E.2019/91 K.2022/4205

Dava konusu istem: Davacı adına, 8.000,00 Türk Lirasını aşan nakit hareketlerinin banka veya özel finans kurumları ile PTT aracı kılınarak yapılması gerektiği, davacı tarafından bu zorunluluğa uyulmadığı gerekçesiyle hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden 213 sayılı VUK mükerrer 355. madde uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından ilgili dönemde yapılan gayrimenkul alım satım işlemlerinin tapuya tescil edileceği açık olduğundan, söz konusu tahsilat ve ödemelerin 323 Sıra No'lu Tebliğ'de yer alan düzenleme uyarınca banka veya özel finans kurumları aracı kılınarak yapılmasının zorunlu olmadığından davacı adına kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tahsilat ve ödemelerin nakden yapıldığının tespit edildiği, yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Tapuda yapılan işlemlere ilişkin ödeme ve tahsilatların banka ve benzeri finans kurumları aracılığıyla yapılması zorunluluğunun bulunmadığı, 323 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nde buna ilişkin düzenleme olduğu, inceleme elemanınca yeterli araştırma yapılmadan rapor düzenlendiği, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.