Danıştay 4. Daire E.2019/9612 K.2022/5374

Dava konusu istem: Davacı tarafından, azaltılan sermayenin daha önce ortaklarca nakden ödenen tutarlardan karşılanması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2017 yılına ilişkin beyannameye istinaden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin 992.428,38 TL'lik kısmının iptali ve söz konusu tutarın faiziyle birlikte iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen... tarih ve E..., K... sayılı kararda; sermaye azaltımının tamamının ortaklarca ödenen sermayenin çekilmesi suretiyle yapılması yönündeki davacı şirket genel kurul kararına rağmen, azaltımın, verginin kanuniliği ilkesine aykırı şekilde, mevzuatta yer bulmayan bir sıralamayla ve öncelikle vergiye tabi kaynaklardan yapılması gerektiğinden bahisle tesis edilen tahakkuk işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu tutarın, dava tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'da öngörülen oranda hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davacıya iadesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Sermaye azaltımı sırasında öncelikle değer artış fonu, gayrimenkul satış kazancı ve geçmiş yıl karlarının işletmeden çekildiğinin kabulü gerektiği, azaltılan sermaye tutarı, değer artış fonu, gayrimenkul satış kazancı, geçmiş yıl karları ve yedek akçe tutarından fazla ise, fazlalığın şirket ortakları tarafından nakit olarak konulan sermayeden kaynaklandığının kabul edileceği, bu doğrultuda yapılan dava konusu tahakkuk işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Davacı tarafından, azaltılan sermayenin daha önce ortaklarca nakden ödenen tutarlardan karşılanması gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen 2017 yılına ilişkin beyannameye istinaden tahakkuk ettirilen kurumlar vergisinin 992.428,38 TL'lik kısmının iptali ve söz konusu tutarın faiziyle birlikte iadesi istemiyle açılan davayı kabul eden Vergi Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunu reddeden Vergi Dava Dairesi kararı temyiz edilmiştir.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği, şu kadar ki, vergiyi doğuran olayla ilgisi tabii ve açık bulunmayan şahit ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılamayacağı, iktisadi, ticari ve teknik icaplara uymayan veya olayın özelliğine göre normal ve mutad olmayan bir durumun iddia olunması halinde ispat külfetinin bunu iddia eden tarafa ait olacağı hükme bağlanmıştır.

Ekonomik ve ticari hayatın tabi şartları göz önüne alındığında gerçek ve/veya tüzel kişiler doğal olarak kar elde etmek amacıyla bir işletmeye sermaye koyarak ortak olmaktadır. Burada gaye işletmeye konulan sermaye marifetiyle oluşan katma değerden pay almak yani kar elde etmektir.

Böyle bir denklemde doğal olarak sergilenmesi gereken davranış işlem bünyesinde gerçekleşen bir kar mevcut ise ortakların işletmeye ortak olurken güdülen amaç doğrultusunda sermayeleri oranında kardan pay almalarıdır. Kar dururken sermayeyi geri almak, ilk gayenin sona ermesi yani işletmenin feshi dışında hayatın olağan akışı içinde açıklanabilir bir davranış olmayacaktır.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükmü dikkate alındığında işletmenin faaliyeti ve gayesi devam ederken, işletme amacını nihayete erdirmemişken gerçekleşen ticari faaliyet sonucunda ortaya çıkan düzeltme olumlu farkları ve karları dağıtmayıp sermayenin ortaklarca konulan nakdi ve/veya ayni unsurlarının geri dağıtıldığını söylemek olayın gerçek mahiyetine uygun olmayacaktır.

Olayın gerçek mahiyeti, işletmenin sermayesinin faaliyet için gerekli olan düzeyi aşması sonucu atıl kalan kısmının ortaklara dağıtılmasıdır ki esasında sermayenin bu düzeye gelmesini sağlayan da faaliyet sırasında ortaya çıkan karlardır.

Şu halde, uyuşmazlığın çözümü, şirket sermayesinden azaltılarak ortaklara dağıtılan tutarın gerçekte hangi kalemlerden oluştuğunun belirlenmesine bağlı olup, sermaye azaltımının muvazaalı şekilde vergiden kaçınmak amacıyla yapılıp yapılmadığının ortaya konulması bakımından, sermaye azaltımında kullanılan ve ortaklarca nakden ödendiği belirtilen tutarın hangi gelir kaynaklarından elde edildiği hususu araştırılarak sonucuna göre karar verilmek üzere temyize konu kararın bozulması gerektiği görüşüyle, Daire kararına katılmıyorum.