Danıştay 4. Daire E.2020/104 K.2021/837

Dava konusu istem: Davacı adına … tarih ve … sayılı Vergi İnceleme Raporu uyarınca 2009/06, 08, 11 dönemlerine ilişkin olarak tekerrür hükümleride uygulanmak suretiyle re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesu uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; avacının düşük bedellerle ilk iktisap olarak kendisine sattığı araçların kısa bir süre sonra nihai tüketiciye ikinci el araç gibi satılarak ÖTV matrahının aşındırıldığı anlaşılmış olup, davacı şirketin ithal ettiği bahse konu aracın nihai tüketiciye yapılan satış tutarı esas alınmak suretiyle ÖTV matrahının hesaplanmasında ve hesaplanan matrah üzerinden tarh edilen dava konusu katma değer vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

yapılan ara karar ile tekerrüre esas alınan vergi zıyaı cezasına ilişkin bilgi ve belgelerin istenildiği davalı idare tarafından gönderilen cevabi yazı ve eki belgelerin incelenmesinden; tekerrüre esas alınan 2004/06. döneme ait vergi zıyaı cezasının 26/11/2009 tarihinde tebliğ edilerek kesinleştiği görülmekle, cezanın kesinleşmesini takip eden yılın başından başlamak üzere beş yıl içerisinde kesilmediği aynı yıl içinde kesildiği;

ara karar cevabı ile dosyamıza giren diğer cezalara ait tarhiyat sorgulama belgesinden ilgili dönemler için uzlaşılmış olduğunun anlaşılması sebebi ile görülen işbu dava konusu vergi zıyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle %50 oranında arttırılmasında ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.