Danıştay 4. Daire E.2020/1099 K.2020/4438

Dava konusu istem: Davacı adına, ödenmeyen sosyal güvenlik primlerini gider olarak dikkate aldığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010 ve 2011 yılları için re'sen tarh edilen kurumlar vergileri ve bir kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu cezalı tarhiyatların düzeltilmesi istemiyle idareye 11/09/2018 tarihinde başvurulduğu, idarenin 17/09/2018 tarihli cevabi yazısı ile, 213 sayılı Kanunun 126. maddesi dikkate alındığında 114. maddede öngörülen zamanaşımı süresi dolduktan sonra meydana çıkarılan vergi hatalarının düzeltilemediği gerekçesiyle davacının talebinin reddedildiği, işbu ret cevabının davacıya 22/09/2018 tarihinde e-tebliğ yoluyla tebliğ edilmesi üzerine,

tebliğ tarihinden itibaren işleyen 30 günlük dava açma süresi içinde aynı Kanunun 11. maddesi kapsamında üst makamlara başvurulmadığı veya dava açılmadığı, bu süre geçtikten sonra 06/11/2018 tarihinde cezalı tarhiyatların kaldırılması istemiyle görülmekte olan davanın açıldığı,

ayrıca dava konusu edilen 2010 yılına ilişkin vergi/ceza ihbarnamesinin 20/11/2016 tarihinde, 2011 yılına ilişkin vergi/ceza ihbarnamesinin de 21/05/2017 tarihinde davacıya e-tebliğ yoluyla tebliğ edilerek borçların kesinleştiği, davacının bilgisayar sisteminin arızalı olması ve yeterli bilgiye sahip olunmaması nedeniyle e-tebliğlerden haberdar olamadıkları şeklindeki beyanlarına ise, e-tebliğ sisteminde yapılan tebligatların takip edilmesi ve elektronik alt yapının bu sisteme uygun hale getirilmesi sorumluluğunun muhataplarda olması karşısında itibar edilmesi mümkün olmadığından,

yasal süresi içerisinde ihtilafsız kesinleşen vergi borçlarının kaldırılması istemiyle 2577 sayılı Kanunun 7. maddesinde düzenlenen dava açma süresi geçirildikten sonra açılan davanın esasının incelenemeyeceği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu cezalı tarhiyatlardan e-tebliğ tarihlerinden çok sonra vergi dairesine gidildiğinde yapılan borç sorgulaması sonucu haberdar olunduğu, cezalı tarhiyatların ve takdir komisyonu kararlarının yeterli inceleme ve araştırmaya dayanmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.