Danıştay 4. Daire E.2020/1182 K.2022/3482

Dava konusu istem: Davacı adına, bir dönem şirket müdürü olarak görev aldığı … Madeni Yağ Ltd. Şti.'nin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla davacının banka hesabına konulan e-haciz işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; haczin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi usulsüz olduğundan davacı adına usulüne uygun olarak kesinleştirilmeyen amme alacağının tahsili amacıyla tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin dayanağı olan ödeme emirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca tebliğ edilememesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesinin hukuka uygun olduğu ve kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü ve Yedinci Dairelerince, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun Ek 1. maddesi uyarınca birlikte yapılan toplantıda, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.