Danıştay 4. Daire E.2020/1244 K.2023/1034

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu uyarınca komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediğinden bahisle 2016/ 01-03, 04-06, 07-09 ve 10-12 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı geçici vergiler ile 2016/01-12 dönemi için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda yer verilen tespitler ile dosyadaki tüm bilgi ve belgeler incelendiğinde, her ne kadar birtakım olumsuzluklar mevcut ise de davaya konu 2016 yılına ilişkin olarak davacının faaliyette olduğu, Ba - Bs formalarına ilişkin analizlerde uyum görüldüğü, çalışanının bulunduğu, düzenlenen faturalara konu emtiaların faaliyet alanı ile uyumlu olduğu,

genel ifadeler kullanılmak suretiyle davacının iş yeri ve makine kiralama faturaları dışında kalan belgelerinin sahte olduğu söylenemeyeceğinden, davacının düzenlemiş olduğu iş yeri ve makine kiralama faturaları dışında kalan belgelerin sahte olduğundan bahisle yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisi tarhiyatlarında hukuka uyarlık bulunmadığı,

davacının iş yeri ve makine kiralama faaliyetine ilişkin olarak herhangi bir eleştiri içermeyen vergi tekniği raporu ile bu rapora dayalı olarak düzenlenen vergi inceleme raporu esas alınmak suretiyle, belirlenen matrah üzerinden tarh edilen uyuşmazlık konusu tek kat vergi ziyaı cezalı kurum geçici vergisi tarhiyatlarında da hukuka uygunluk bulunmadığı, davacı tarafından, pişmanlık hükümlerine istinaden 02/05/2017 tarihinde 2016/10-12 dönemine ilişkin geçici vergi düzeltme beyannamesi verilmesine karşın, tahakkuk eden vergilerin 15 gün içerisinde ödenmemesi üzerine pişmanlık hükümlerinin ihlal edildiği,

bunun üzerine … sayılı düzeltme fişi düzenlenerek pişmanlık zammının gecikme zammına çevrildiği ve pişmanlık hükümlerini ihlal eden davacı adına, 213 sayılı Yasa'nın 344. maddesinin son fıkrası uyarınca vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dava konusu olayda özel usulsüzlük cezası kesilmesini öngören ve bu cezanın kesilmesine ilişkin koşulları düzenleyen yasa maddesinde belirtilen unsurlar bir arada gerçekleşmediğinden kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık görülmediği sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı hakkında yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.