Danıştay 4. Daire E.2020/1381 K.2023/2688

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini ibraz etmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2013/2 ila 12. dönemleri için re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:... sayılı kararda; davacı tarafından ibraz edilen defter ve belgeler ile davalı idare tarafından düzenlenen görüş ve öneri raporunun tetkikinden, davacı tarafından ilgili dönemlerde verilen beyannamelerde yer alan indirilecek katma değer vergileri ile mahkemeye ibraz edilen yasal defterlere kayıtlı olan ve alış belgesi bulunan indirilecek katma değer vergilerinin karşılaştırılmasından, katma değer vergilerinin genel olarak birbirine uyumlu olduğu, yalnızca 2013/12. döneminde 27,00-TL tutarında yasal defterlere kaydedilmeyen katma değer vergisi farkının bulunduğu,

davacının 2013/12. döneminde devreden indirilebilir KDV tutarının 377,74-TL olması nedeniyle, söz konusu farkın indirilebilir KDV tutarından düşülmesi üzerine davacı hakkında yapılabilecek herhangi bir katma değer vergisi tarhiyatının bulunmadığı, davacı tarafından indirime konu edilen vergilerin gerçekten yüklenildiğinin kanıtlandığı anlaşıldığından, davalı idarece indirim konusu yapılan katma değer vergilerinin reddi suretiyle yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, belgelerin gerçek bir mal veya hizmet alım-satımına dayanıp dayanmadığının saptanması; çoğu zaman alt firmaları da içerek şekilde karşıt incelemeler yapılmasını, fiili envanter çalışmalarını ve gerektiğinde arama yapılmasını da kapsayacak şekilde aylar sürecek bir vergi incelemesini gerektirdiği, böylesi bir tespitin, konu hakkında araştırma yapması fiilen imkansız olan ve Vergi Usul Kanunu'nda idarelerine tanınan hak ve yetkilere sahip olmayan bilirkişi eliyle yapılmasının olanaksız olduğu, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.