Danıştay 4. Daire E.2020/1421 K.2020/6418

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle tarh edilen 2017/1 ila 6,8,9,10 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri ile 213 sayılı Kanun'un 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:.., K:… sayılı kararda; dava açıldıktan sonra düzeltme yoluyla tahakkuktan terkin edildiklerinden, dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergileri hakkında karar verilmesine yer olmadığı, ancak yargılama giderleri ile vekalet ücretinin dava açılmasına sebebiyet veren davalı idareye yükletilmesi gerektiği; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde belirtilen belgelerin verilmediği ve alınmadığı yolunda Kanunda öngörülen koşullara uygun ve hukuken geçerli, somut bir tespit yapılmaksızın kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın esas yönünden kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği; kararda vekili olmayan davacı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde ise yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle kararın esasa ilişkin kısmı yönünden istinaf başvurusunun reddine, vekalet ücretine ilişkin kısım yönünden istinaf başvurusunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı adına yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve kararın aleyhe kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.