Danıştay 4. Daire E.2020/1565 K.2022/116

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2008 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine .... Vergi Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacı adına fatura düzenleyen Güngören Vergi Dairesi mükellefi ...İnşaat ve Endüstriyel Malzeme Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer verilen tespitlerin, mükellefin düzenlediği faturaların sahte olduğunu ortaya koymak için yeterli olduğu ve davacının defter ve kayıtlarına intikal ettirdiği sahte faturaların matrah hesabından çıkarılarak yeniden yapılan matrah takdirine göre tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, söz konusu firmadan alınan fatura içeriği malların bedellerinin ödenerek inşaat işinde kullanıldığı ve fiili olarak kullanılan malzemelerin yok kabul edilerek sırf faturanın ve malzemelerin satın alındığı şirketin başkalarına sahte fatura düzenlediği gerekçesi ile tarhiyat yapılmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 1. maddesinde, gelirin, bir gerçek kişinin bir takvim yılı içinde elde ettiği kazanç ve iratların safi tutarı olduğu ; 19.maddesinde; vergi alacağının, vergi kanunlarının vergiyi bağladıkları olayın vukuu veya hukuki durumun tekemmülü ile doğacağı hükmü yer almıştır.

Davacı adına düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi İnceleme Raporunda; davacının 2008 yılı brüt satış tutarının 100.000,00 TL olduğu, satışlarının maliyetinin 71.180,02 TL olup, ...İnşaat'tan 2008 yılı Nisan ayında alarak kullandığı 6 faturanın katma değer vergisi hariç toplam 36.710,00 TL'nın maliyete eklendiği, genel yönetim giderinin 224,10 TL olduğu, inceleme elemanı tarafından sahte fatura bedellerinin (36.710,00 TL) 2008 yılı satışların maliyetinden (71.180,02 TL) çıkarılarak brüt satış karının (65.529,98 TL) bulunduğu, elde edilen kardan genel yönetim giderlerinin (224,10 TL) çıkarılarak dönem net karının (65.305,88 TL) bulunduğu,

net kardan geçmiş yıl zararlarının (18.623,76 TL) mahsup edilerek matrahın (46.682,12 TL) belirlendiği, hesaplanan gelir vergisinden (10.986,74 TL) beyan edilen 1.604,42 TL'nın düşülmesi sonucunda resen tarhı gereken gelir vergisinin 9.382,32 TL olarak belirlendiği görülmüştür.

Bu durumda, ikamet amaçlı binaların inşaatı faaliyeti ile iştigal eden davacı hakkında hesaplanan matrahın, Mahkemece, müstekar hale gelen Danıştay içtihatlarında satış hasılatının %80'ni maliyet %20 si kâr oranı çerçevesinde inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken inceleme elemanı tarafından bulunan yaklaşık %65 brüt satış kârı üzerinden belirlenen matraha dayalı tarhiyatta hukuki isabet bulunmadığından mahkeme kararının bozulması gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Davacı adına düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi İnceleme Raporunun incelenmesinden, inceleme elemanı tarafından sahte faturaların bedelinin maliyetten çıkarılması suretiyle %65 brüt satış karının belirlendiği görülmüştür. İnceleme elemanı tarafından, yeterli araştırma yapılmadan ve inşaat sektörünün dinamiklerine uymayan söz konusu fahiş karlılık oranı üzerinden belirlenen matrah üzerinden yapılan tarhiyatın iptali gerekirken belirlenen matrahı hukuka uygun bularak davayı reddeden Mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir. Mahkeme kararının belirtilen gerekçeyle bozulması gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına gerekçe yönünden katılmıyorum.