Danıştay 4. Daire E.2020/2018 K.2023/2793

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi kapsamında vergi indirimi uygulanması sebebiyle ortaya çıkan vergi indirimi alacağının mahsuben iadesi isteminin indirim şartlarının sağlanmadığından bahisle reddedilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda.

2017/3. dönemine ait muhtasar beyanname üzerine tahakkuk eden vergiye ilişkin davacının mahsup talebi idarece uygun bulunarak gerçekleştirildiği, 2016/07-09 dönemine ait geçici vergi beyannamesi üzerine tahakkuk eden vergiye ilişkin davacının mahsup talebinin idarece yerine getirilmediği, daha sonra verilen mahsup dilekçesi üzerine davacının talebinin kabul edilerek ödemenin gerçekleştirildiği, bu durumda ilk verilen mahsup dilekçesinin süresinde verilmiş olduğunun kabul edilmesi gerektiğinden, tahakkuk eden söz konusu vergilerin ödenmesinde oluşan gecikmenin sebebinin davacıdan kaynaklanmadığı anlaşıldığından,

idareden kaynaklı gecikmelerin Gelir Vergisi Kanun'unun mükerrer 121. maddesindeki indirim imkanından yararlanılmasına engel olmadığı sonucuna varıldığı, ancak 2015/6 dönemine ilişkin verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden 29,90 TL damga vergisinin süresinde ödenmediği görüldüğünden, vergi indiriminden yararlanabilmek için indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannameleri beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması şartı sağlanmadığından,

anılan Kanun'un mükerrer 121. maddesindeki vergi indirim imkanından yararlanamayacak olması nedeniyle mahsup talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucun varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun "Vergiye Uyumlu Mükelleflere Vergi İndirimi" başlıklı mükerrer 121. maddesinde, ticari, zirai veya mesleki faaliyeti nedeniyle gelir vergisi mükellefi olanlar ile kurumlar vergisi mükelleflerinden (finans ve bankacılık sektörlerinde faaliyet gösterenler, sigorta ve reasürans şirketleri ile emeklilik şirketleri ve emeklilik yatırım fonları hariç olmak üzere), bu maddenin 2. fıkrasında belirtilen şartları taşıyanların yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan verginin %5’inin, ödenmesi gereken gelir veya kurumlar vergisinden indirileceği,

şu kadar ki hesaplanan indirim tutarının her hâl ve takdirde 1 milyon Türk lirasından fazla olamayacağı, indirilecek tutarın ödenmesi gereken vergiden fazla olması durumunda kalan tutarın, yıllık gelir veya kurumlar vergisi beyannamesinin verilmesi gereken tarihi izleyen bir tam yıl içinde mükellefin beyanı üzerine tahakkuk eden diğer vergilerinden mahsup edilebileceği, bu süre içinde mahsup edilemeyen tutarların red ve iade edilmeyeceği, gelir vergisi mükelleflerinin yararlanacağı indirim tutarının, ticari,

zirai veya mesleki faaliyet nedeniyle beyan edilen kazançların toplam gelir vergisi matrahı içerisindeki oranı dikkate alınmak suretiyle hesaplanan gelir vergisi esas alınarak tespit edileceği, söz konusu indirimden faydalanabilmek için.

1. indirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş (Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannameler bu şartın ihlali sayılmaz.) ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması (Her bir beyanname itibarıyla 250 Türk lirasına kadar yapılan eksik ödemeler bu şartın ihlali sayılmaz.), 2. (1) numaralı bentte belirtilen süre içerisinde haklarında beyana tabi vergi türleri itibarıyla ikmalen,

re’sen veya idarece yapılmış bir tarhiyat bulunmaması (Yapılan tarhiyatların kesinleşmiş yargı kararlarıyla veya 213 sayılı Vergi Usul Kanununun uzlaşma ya da düzeltme hükümlerine göre tamamen ortadan kaldırılmış olması durumunda bu şart ihlal edilmiş sayılmaz.), 3. İndirimin hesaplanacağı beyannamenin verildiği tarih itibarıyla vergi aslı (vergi cezaları dâhil) 1.000 Türk lirasının üzerinde vadesi geçmiş borcunun bulunmamasının şart olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından 2017 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde Gelir Vergisi Kanun'unun mükerrer 121. maddesi kapsamında vergi indirimi olarak gösterilen 681.559,73 TL'nin söz konusu dönemde ödenecek vergi çıkmaması nedeniyle 2018/9 dönemine ilişkin gelir (stopaj) ve katma değer vergisi borçlarına ilişkin mahsuben iadesi için Büyük Mükellefler Vergi Dairesi ve Kemalpaşa Vergi Dairesi'ne 24/10/2018 tarihinde yapılan talebin, 2015/6 dönemine ilişkin katma değer vergisi düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine tahakkuk eden damga vergisi,

2017/3 dönemine ilişkin tahakkuk eden gelir (stopaj) vergisi ve 2016/07-09 dönemine ilişkin tahakkuk eden kurum (stopaj) vergisinin süresinde ödenmediğinden bahisle Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesi uyarınca vergiye uyumlu mükellefler için getirilen %5 vergi indiriminden yararlandırılmaması gerektiği gerekçesi ile davalı idarenin mahsup talebinin reddi işleminin iptali istemiyle bakılmakta olan iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacı tarafından, dava konusu yapılan mahsup talebinin reddine ilişkin işlemin, beyan üzerine tahakkuk eden gelir (stopaj), kurum (stopaj) vergisinin ödenmesinde oluşan gecikmelerin sebebinin davacıdan kaynaklanmadığı, bu nedenle idareden kaynaklı gecikmelerin Gelir Vergisi Kanun'unun mükerrer 121. maddesindeki indirim imkanından yararlanılmasına engel olmadığı,

ancak 2015/6 dönemine ilişkin verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden 29,90 TL damga vergisinin kanuni süresinden sonra ödendiği gerekçesiyle, Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen indirim oranı uygulanamayacağından bahisle reddedilmiş ise de, davacı şirket tarafından 2015/6 dönemine ilişkin katma değer vergisi düzeltme beyannamesi verilmesi üzerine tahakkuk eden damga vergisinin süresinden sonra gecikme zammı ile birlikte 17/11/2015 tarihinde ödendiğinin görüldüğü,

yukarıda verilen düzenlemeye göre de mükelleflerin vergi indiriminden faydalanabilmeleri için kendi beyanları üzerine tahakkuk eden vergilerin süresinde ödenmesi gerektiği, oysa davacının 29,90 TL' lik eksik ödemesinin damga vergisinden kaynaklandığı, damga vergisinin de kanunda sayılan kağıtlar üzerinden alınan bir vergi olup beyana dayalı olmadığından, davacının vergi indiriminden faydalandırılmayarak mahsup talebinin reddedilmesine ilişkin … tarih ve E…. sayılı işlemde hukuka uygunluk bulunmamaktadır.