Danıştay 4. Daire E.2020/224 K.2021/4236

2- ... Varisleri ..., …, … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

.... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: ... adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu ödeme emri içeriği vergi ziyaı cezaları ve özel usulsüzlük cezaları yönünden.

213 sayılı Kanun'un 372. maddesi gereğince mirasçılar borcun bu kısmından sorumlu olamayacağından dava konusu ödeme emrinin vergi ziyaı cezaları ve özel usulsüzlük cezalarına ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı, dava konusu ödeme emri içeriği diğer amme alacakları yönünden; usulüne uygun olarak tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ihbarnamelere karşı açılmış bir davanın olmadığı ve ödeme emirleri için yasada sınırlı bir biçimde öngörülen nedenlerin de olayda bulunmadığı, dolayısıyla amme alacağının kesinleşmesi nedeniyle dava konusu ödeme emrinin bu kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, ödeme emirlerine ilişkin ihbarnamelerin tebliğ edilmediği, dava konusu ödeme emrinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.