Danıştay 4. Daire E.2020/2588 K.2021/4052

Dava konusu istem: Davacı adına, tasfiye memuru olduğu şirketin sahte fatura düzenlediğinden bahisle takdir komisyonu kararına istinaden 2011/4 dönemine ilişkin re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlara dayanak vergi tekniği raporunda davacının asıl borçlu şirkette tasfiye memuru olduğu tarihler arasında şirket adına herhangi bir fatura düzenlediğinin tespit edilememiş olması ve dolayısıyla davacı adına yapılacak bir işlem bulunmadığının belirtilmiş olması sebebiyle davacının anılan şirketin sahte fatura ticaretinden elde ettiği komisyon gelirinden sorumlu tutulması mümkün olmadığından, dava konusu cezalı tarhiyatta da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.