Danıştay 4. Daire E.2020/2626 K.2022/7596

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2011 takvim yılının muhtelif dönemlerine ilişkin vergi ziyaı cezaları, yargı harçları ile gecikme faizi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacakları için düzenlenen (2) nolu ihbarnameler usulüne uygun tebliğ edilerek ihtilafsız kesinleştiğinden değinilen kamu alacağının tahsili için ödeme emri düzenlenmesinin hukuka uygun olduğu sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu ödeme emri dayanağı (2 nolu) ihbarnameler içeriği 2011 yılı 4-6,7-9,10-12 geçici vergiyi kaldıran, geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davayı reddeden ... Vergi Mahkemesi'nin ... tarih ve E..., K... sayılı kararının Danıştay 4. Dairesinin 12/12/2019 tarih ve E:2016/15828, K:2019/8774 sayılı kararıyla vergi ziyaı cezasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulduğu görüldüğünden, dayanağı kalmayan borçların tahsili amacıyla düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davacı istinaf başvurusu kabul edilerek, mahkeme kararı kaldırılmış, davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, ödeme emrine böyle bir borcun olmadığı, borcun kısmen ödendiği veya zamanaşımına uğradığı yönünden itiraz edilebilecekken itirazlarda bu hususların yer almadığı, hukuka aykırı olan kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.