Danıştay 4. Daire E.2020/2694 K.2023/2047

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullanıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporlarına istinaden tekerrür uygulamalı bir kat vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2011 yılı kurumlar vergisi, 2011/1-3, 4-6, 7-9 dönemi geçici vergiler ve 2011/1-12 dönemine ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1 maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin 2011 takvim yılı hesap ve işlemlerinin kurumlar vergisi yönünden incelenmesi neticesinde hakkında düzenlenen raporlarla sahte fatura kullanarak, maliyetlerini artırmak suretiyle kurum kazancını indirdiği tespit edildiğinden dava konusu tarhiyatların yapıldığı, söz konusu raporlarda davacı şirkete düzenlenen faturaların sahte olduğu ve içerdiği malların gerçekte alınmadığı sonucuna varılmış ise de, davacının alışları ile satışlarının orantılı olup olmadığı,

sektördeki emsal karlılık oranının ne olduğu ve satışlar için katlanılan maliyet unsuru ile davacının karlılık oranının sorulmadığı, emsal uygulamasının yapılmadığı, davacının karlılık oranının sektör ortalamalarına uygun olup olmadığının bu konuda görevleri gereğince sektörler ve ilgili yıllar itibariyle somut ilgileri bulunan ticaret odaları veya meslek odaları nezdinde yapılan araştırma sonuçları ile ortaya konulmadığı, bu bakımdan, incelemenin eksik olduğu sonucuna ulaşıldığından davacı şirket adına yapılan cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.