Danıştay 4. Daire E.2020/2707 K.2021/3964

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009 ve 2010 yılları gelir vergisi, 2009/7-9,10-12, 2010/1-3,4-6,7-9 dönemleri geçici vergiler ile 2009/8 ila 12 ve 2010/1 ila 8 dönemleri katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitler incelendiğinde, davacı her ne kadar bir takım vergisel yükümlülüklerini yerine getirmemişse de, açılış yoklamasında iş yerinde ticari emtianın ve demirbaşların bulunduğu, hakkında sahte belge düzenleme yönünde rapor olmayan mükelleflerden de alımları olduğu ve karşıt inceleme yapılan firma yetkililerinin ifadeleri birlikte değerlendirildiğinde, yapılan tespitlerin davacının sahte fatura düzenlemek amacıyla faaliyette bulunduğunu ispatlamaya yeterli olmadığı anlaşıldığından cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu' nun 3. maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu ve bunun yemin hariç her türlü delille ispat edilebileceği, 359. maddesinde, gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgenin sahte belge olduğu, belgelerin asıl veya suretlerinin tamamen veya kısmen sahte olarak düzenlenmesinin kaçakçılık suçunu oluşturacağı, 344. maddesinde ise 359. maddede yazan fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde üç kat vergi ziyaı cezası kesileceği hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 30. maddesinde, re'sen vergi tarhının, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlandığı,

tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunursa vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmayacağının kabul edildiği, 74. maddesinde, takdir komisyonlarının yetkili makamlar tarafından istenilen matrah takdirini yapmakla görevli olduğu, 75. maddesinde ise, komisyonların inceleme yetkisine haiz oldukları hükümlerine yer verilmiştir.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporunda; mükellefin 24/07/2009 tarihinde birincil formda poliamitler, üre reçineleri, melamin reçineleri vb. plastik hammaddelerin imalatı işi ile iştigal etmek üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporuna istinaden mükellefiyetinin 31/08/2010 tarihinde re'sen terkin ettirildiği, 24/07/2009 tarihli işe başlama yoklamasında, iş yerinin 20 m2 büyüklüğünde olduğu, çalışanı bulunmadığı, muhtelif ofis malzemeleri ile 3 torba içerisinde 25 kg civarında numune bazda plastik hammaddesi (granül) bulunduğu,

28/05/2010 tarihli yoklamada, adresin kapalı olduğu, Sıtkı Akkan'ın iş yerine yaklaşık 1 yıldır gelmediği, 23/07/2010 tarihli yoklamada ise, iş yerinin yaklaşık 2 aydır kapalı ve kilitli konumda bulunduğu, mükellefin iş yerine gelmediği tespitlerinin yapıldığı, ayrıca hakkında düzenlenen 2010/113 sayılı Vergi Tekniği Raporunda da yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunamadığı, işyerinin kapalı olduğu, ikametgah adresinde yapılan 06/09/2010 tarihli yoklamada kendisine ulaşılamadığından mükellefiyetinin re'sen terkin ettirildiğinin belirtildiği, muhtasar beyanlara göre işçi çalıştırmadığı,

defter/belge isteme yazısı eşine tebliğ edilmesine rağmen defter ve belgelerin ibraz edilmediği, 2009 yılında 337.556,50 TL, 2010 yılında 1.481.624,94 TL KDV matrahı beyan ettiği, Ba-Bs bildirimlerinden tespit edilen hasılatın ise 2009 yılında 641.072,00 TL, 2010 yılında 1.475.722,00 TL olduğu, vadesi geçmiş ve bugün ödenmesi gereken 3.851,33 TL vergi borcu bulunduğu, mükellefin 2009 yılında Ba formu verme zorunluluğu bulunmadığından Ba formu vermediği,

başka mükelleflerin de...'a mal satışında bulunduğuna dair bildirim yapmadıkları, 2010 yılı Ba formu ile 1.481.624,94 TL alış beyanında bulunduğu ve bu alışlarının 908.256,00 TL'lik kısmının hakkında sahte belge düzenlemekten dolayı rapor bulunan mükelleflerden olduğu, mükellefin fatura düzenlediği. Sac Metal. Ltd. Şti. ve. Tek. Tur. Ltd.

Şti. nezdinde yapılan karşıt incelemelerde şirket yetkililerin fatura içeriği malların alındığını ve bedellerin nakit yoluyla ödendiğini belirttikleri tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitler bir arada değerlendirildiğinde, özellikle çalışan işçisinin bulunmadığı, açılış yoklaması haricindeki yoklamalarda kendisine ulaşılamadığı ve adresinin uzun süredir kapalı olduğunun tespit edildiği, plastik hammade imalatı faaliyetinde bulunulacağı belirtilmesine rağmen açılış yoklamasında da faaliyete ilişkin herhangi bir teçhizata ve demirbaşa rastlanılmadığı, sadece ofis malzemeleri bulunduğu, işyerinde bulunan 25 kg civarındaki hammaddenin de çok düşük miktarda olduğu,

düzenlediği faturalar tutarında iş yapacak kapasitesinin olmadığı ve alışlarının çoğunun hakkında vergi tekniği raporu bulunan mükelleflerden yapıldığı dikkate alındığında davacı tarafından düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu anlaşıldığından aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.

Bu nedenle Vergi Mahkemesince, matrahın bulunuşu ve geçici vergi asılları bakımından da bir inceleme yapılarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.