Danıştay 4. Daire E.2020/2853 K.2021/7234

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2012/12 ve 2013/1 ilâ 7. dönemlerine ilişkin olarak ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannamesi üzerine 17/09/2013 tarihinde tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, damga vergisi, gecikme faizi ve 2012/12 ve 2013/2, 3, 5, 6 ve 7. dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, davacıya herhangi bir bildirim yapılmadan, davacının düzeltme beyannamesi verdiği, yükümlülerin ancak süresi içerisinde verdikleri beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilere karşı ihtirazi kayıt koymak suretiyle dava açabilecekleri, süresinden sonra iradi olarak verilen düzeltme beyannameleri üzerine tahakkuk eden vergilere karşı dava açamayacakları açık olduğundan davanın tahakkuk eden vergiler ve hesaplanan gecikme faizleri yönünden incelenme olanağı bulunmadığı,

vergi ziyaı cezaları yönünden ise, Mahkemelerince 24/09/2019 tarihinde verilen ara karar ile davalı idareden, davacı şirketin ihtilaflı dönemde mal alışında bulunduğu … ve … hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu bulunup bulunmadığı hususunun sorulduğu, davalı idare tarafından gönderilen cevap yazısında adı geçen şahıslar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu bulunmadığının bildirildiği,

bu durumda davacının yasal defterlerine kaydını gerçekleştirdiği faturaların sahte olduğuna ilişkin tespit yapılmaksızın ve meydana geldiği ileri sürülen vergi ziyaı, kuvvetli kanaat oluşturacak şekilde ortaya konulmaksızın kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 341.maddesi gereğince dava konusu dönemlere ilişkin verginin zamanında tahakkuk etmemesinin sorumlusunun davacı olduğu, dolayısıyla tek katın yarısı oranında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden anılan kararın vergi ziyaı cezaları yönünden temyizen bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi, Vergi Dava Daireleri Kurulunun 11/03/2020 tarih ve E:2020/103, K:2020/396 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek, kararın vergi ziyaı cezalarının kaldırılmasına ilişkin ilişkin hüküm fıkrasının temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEM VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 341. maddesinde, vergi ziyaı, mükellefin veya sorumlunun vergilendirme ile ilgili ödevlerini zamanında yerine getirmemesi veya eksik yerine getirmesi yüzünden verginin zamanında tahakkuk ettirilmemesi veya eksik tahakkuk ettirilmesi olarak tanımlanmış; Kanunun 344. maddesinin birinci fıkrasında, vergi ziyaına 341. maddede yazılı hallerle sebebiyet verenlere vergi ziyaı cezası kesileceği; ikinci fıkrasında ise, vergi incelemesine başlanılmasından veya takdir komisyonuna sevk edilmesinden sonra verilenler hariç olmak üzere, kanuni süresi geçtikten sonra verilen vergi beyannameleri için bu madde uyarınca kesilecek cezanın yüzde elli oranında uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacı şirket tarafından, 2012/12 ve 2013/1 ilâ 7. dönemlerine ilişkin olarak ihtirazı kayıtla ve süresinden sonra verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine söz konusu vergilerin geç tahakkuk ettiklerinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 344.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava konusu vergi ziyaı cezalarının kesildiği anlaşılmıştır.

Dava konusu olayda, davacı şirket tarafından ilgili dönemlerinde verilen beyannamelerde indirim konusu yaptığı faturalardan kaynaklı katma değer vergilerini, kanuni süresinden sonra verdiği beyannameler nedeniyle zamanında tahakkuk etmemesine sebep olunduğundan ve yukarıdaki mevzuat hükmü uyarınca vergi ziyaı cezasının kesilmesi için kast unsuru aranmadığından tahakkuk eden vergilerin %50'si oranınnda kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka aykırılık bulunmadığından kararın kabule ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.