Danıştay 4. Daire E.2020/289 K.2023/1211

Dava konusu istem: Davacı adına, … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu ile … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı tutanaklar dayanak alınarak 2014/1, 2, 3, 4, 6, 7, 10, 11. dönemlerine ilişkin olarak adına re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; tarhiyatın 2014/1, 2. dönemlerine ait cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin kısmı açısından; davacı şirket hakkında 2013 yılına ilişkin olarak düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi inceleme raporu üzerine 2013 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen cezalı vergilere karşı Mahkemelerinin E:… sayılı dosyasında açılan davada, … tarih ve … sayılı kararla "davanın reddine" karar verildiği görüldüğünden,

davacı şirketin 2013/12. döneminden 2014 dönemine devreden katma değer vergisi tutarının kendi beyanı olan 450.747,07-TL yerine 0,00-TL olarak dikkate alınmasında ve davacı şirketin bu şekilde düzeltilen ilgili dönem katma değer vergisi beyannameleri üzerinden hesaplanan dava konusu cezalı tarhiyatların bu kısmında hukuka aykırılık görülmediği; tarhiyatın 2014/3, 4, 6, 7, 10, 11. dönemlerine ait cezalı katma değer vergisine ilişkin kısmı açısından;

davalı idarece verilen ve 04/10/2018 tarihinde mahkeme kayıtlarına alınan ek dilekçede, 2014/3, 4, 6, 7, 10, 11. dönemlerine ait cezalı katma değer vergisi tarhiyatlarına ilişkin ihbarnamelerin davalı idare tarafından düzeltme yoluyla terkin edilmiş olduğu belirtilerek anılan düzeltme fişlerinin birer örneğinin dosyaya gönderildiği, dolayısıyla, dava konusu edilen söz konusu cezalı tarhiyatların davalı idarece kaldırıldığı anlaşılmakla bakılan davanın bu tarhiyatlara ilişkin kısmının konusunun kalmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen reddine, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, 10 kişinin ifade ve beyanlarının tüm hasılata teşmil edilmesinin vergi incelemesiyle öngörülen amaca uygun düşmediği, defter ve belgeler üzerinde kaydi envanter incelemesi yapılmadığı, yaptıkları ticari işlemlerin gerçek olduğu, ilgili vergi tekniği raporlarının tebliğ edilmediği, bunun da bir çok hak kaybı yaşamalarına sebep olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.