Danıştay 4. Daire E.2020/2976 K.2021/4146

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesince verilen kararda; defter ve belge ibrazına ilişkin yazının, davacı şirketin bilinen en son adresine tebliği denenmeden doğrudan şirket müdürünün ikametgah adresinde annesine tebliğ edilmesi 213 sayılı Kanun'un tebliğe ilişkin düzenlemelerine uygun olmadığından, cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduuğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 94. maddesinde, tebliğin mükelleflere, bunların kanuni temsilcilerine, umumi vekillerine veya vergi cezası kesilenlere yapılacağı, tüzel kişilere yapılacak tebliğin, bunların başkan, müdür veya kanuni temsilcilerine, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerde bunları idare edenlere veya temsilcilerine yapılacağı, tebliğin,

kendisine tebligat yapılacak kimsenin bulunmaması halinde ikametgah adresinde bulunanlardan veya işyerlerinde memur ya da müstahdemlerinden birine yapılacağı ve muhatap yerine bu şekilde kendisine tebliğ yapılacak kimsenin görüşüne nazaran 18 yaşından aşağı olmaması ve bariz bir surette ehliyetsiz bulunmaması gerektiği düzenlemesine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 30/3. maddesinde, bu Kanuna göre tutulması mecburi olan defterlerin hepsinin veya bir kısmının tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olması veya vergi incelmesi yapmaya yetkili olanlara herhangi bir sebeple ibraz edilmemesi halleri re'sen takdir nedeni olarak sayılmıştır.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 08/02/2019 tarih ve E:2013/3, K:2019/1 sayılı kararıyla; davacılar tarafından, mücbir sebep olmaksızın inceleme elemanına ibraz edilmeyen yasal defterler ve belgelerin mahkemeye sunulabileceğinin ileri sürülmesi halinde, bu defter ve belgeler davacıdan istenilip, defterlerdeki kayıtlar incelenip, bu kayıt ve belgeler hakkında davanın diğer tarafı olan vergi dairesinin görüşü ve saptamaları da alınarak yapılacak hukuki değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığından, oluşan içtihat aykırılığının bu doğrultuda birleştirilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davacı şirket hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporunda, davacı şirket adresinde yapılan 14/01/2010 tarihli yoklama ile işyerinin kapalı olduğu, herhangi bir faaliyet bulunmadığı, mükellefin yaklaşık 10 ay önce işyerinden ayrıldığı ve yeni adresinin bilinmediği tespitlerine yer verildiği, ...tarih ve ...sayılı defter/belge isteme yazısının ise 07/08/2012 tarihinde şirketin kanuni temsilcisi ...'ın ikametgah adresinde annesi ...'a tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Vergi Mahkemesince her ne kadar defter/belge isteme yazısının şirket adresinde tebliğ edilmeye çalışılmadan doğrudan şirketin kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde tebliğ edilmesinin Kanunda belirtilen usule uygun olmadığı gerekçesiyle karar verilmiş ise de, davacı şirket adresinde yapılan 14/01/2010 tarihli yoklama ile belirtilen adreste şirketin faaliyetinin bulunmadığı ve yeni adresinin bilinmediğinin tespit edildiği dikkate alındığında, şirketin kanuni temsilcisinin ikametgah adresinde kanuni temsilcinin annesine yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu anlaşıldığından aksi yöndeki Vergi Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu nedenle Vergi Mahkemesince, davacının defter/belgelerini ibraz etmemesinde mücbir sebep bulunup bulunmadığı, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun anılan kararı kapsamında defter/belgelerini ibraz edebileceğini ileri sürüp sürmediği dikkate alınarak yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.