Danıştay 4. Daire E.2020/3114 K.2020/6122

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Metal San. Tic. Ltd. Şti.'nin tüzel kişiliği sona erdiği gerekçesiyle söz konusu şirketin muhtelif vergi borçlarının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; ... Metal San. Tic. Ltd. Şti. adına gerçekleştirilen cezalı tarhiyatlara ilişkin tebligatın 29/12/2016 tarihinde Nene Hatun Mahallesi muhtarına bırakıldığı görülmekle beraber 24/02/2015 tarih ve 8765 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde şirket tüzel kişiliğinin TTK'nın geçici 7. maddesi uyarınca sona erdiği, bu tarihten itibaren ortada olmayan mükellef şirkete tebliğ işleminin yapıldığı görülmüş olduğundan bu nedenle söz konusu tarh ve tebliğ işlemlerinin hukuken geçerli sayılmasının mümkün bulunmadığı, ayrıca ödeme emri içeriği vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; ödeme emri içeriği borçlara ilişkin olarak davacı adına 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17/9. maddesi uyarınca düzenlenen ihbarnamelerin tebliğinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na göre yapılması gerekirken, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'na göre yapıldığı anlaşıldığından usulüne uygun olarak kesinleşmeyen borçların tahsili için düzenlenen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.