Danıştay 4. Daire E.2020/3116 K.2023/1337

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı tarafından 2015/2, 6 ve 2016/5 dönemlerine ilişkin olarak yapılan gecikmeli ödemeler, vergiye uyumlu mükelleflere vergi indirimini engelleyici nitelikte bulunmadığından, davacı şirketin 2017 yılı kurumlar vergisi beyannamesindeki vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan %5 indirim hakkından kaynaklanan vergi iadesi alacağının, vergi borçlarına mahsup edilmesi talebinin kabul edilmesi gerektiği, Mahkemelerinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davacının mahsup talebinin reddi yönünde tesis edilen işlemin iptal edildiği,

buna göre, iade edilecek bir vergi alacağının bulunması durumunda mahsup talebinin bir nevi ödeme kabul edilmesi gerekeceğinden, davacının mahsup talebinin haksız olarak reddedilerek mahsuba konu edilen vergi borçlarının tahsili için düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.