Danıştay 4. Daire E.2020/3160 K.2021/2883

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, müşterek sorumlu sıfatıyla, sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiği ileri sürülerek tarh edilen 2011 ve 2012 yılına ilişkin vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Danıştay Dördüncü Dairesinin 14/05/2019 tarih ve E:2015/4651, K:2019/3649 sayılı bozma kararına uyularak, davacının, muhasebe işlerini yürüttüğü ...'ın sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğine dair somut hiçbir bilgi ve belge sunulamaması karşısında davacı adına kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İnceleme raporlarında yer verilen somut tespitlere dayalı olarak kesilen vergi ziyaı cezasının hukuka uygun olduğu belirtilerek kabule ilişkin kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.