Danıştay 4. Daire E.2020/3373 K.2021/1562

Dava konusu istem: Davacı adına, pos cihazları ile ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğundan bahisle düzenlenen vergi tekniği raporuna dayanılarak vergi inceleme raporlarına istinaden re'sen tarh edilen 2010 yılı gelir vergisi, 2010/4-6,7-9 dönemlerine ilişkin geçici vergiler ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezalarının ve 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine, Vergi Mahkemesince verilen kararda. UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırma sonucunda.

Mahkemelerince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kabul kararı üzerine, davalı idarece aynı dönemlere ilişkin olarak yeniden ihbarname düzenlenmek ve vergi tekniği raporu ihbarnamelere eklenmek suretiyle davacıya tebliğ edildiği, davacı tarafından vergi ceza ihbarnameleri içeriği vergi ve cezaların kaldırılması istemiyle ...

Vergi Mahkemesi nezdinde dava açıldığı, Mahkemece … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla, işin esasının incelenmesi suretiyle davanın kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği, anılan karara karşı davanın taraflarınca temyiz başvurusunda bulunulduğu, Danıştay Dördüncü Dairesinin 28/03/2019 tarih ve E:2016/17713, K:2019/2422 sayılı kararıyla, davalı temyiz isteminin reddine, davacı temyiz isteminin ise kısmen kabulüne kısmen reddine karar verildiği ve bozulan kısım hakkında yeniden bir karar verilmek üzere dosyanın anılan Mahkemeye gönderildiği görülmüş olup, uyuşmazlığın esasının anılan yargı kararıyla çözümlendiği anlaşıldığından,

işbu davanın esası hakkında karar verilmesine gerek bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.