Danıştay 4. Daire E.2020/3374 K.2021/5183

Dava konusu istem: Davacı adına, ticari faaliyet kapsamında taşınmaz alım-satımı faaliyetinde bulunduğu halde katma değer vergisi beyannamesini vermediğinden bahisle takdir komisyonu kararı uyarınca vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2009/6 dönemi katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

2007 yılında 4 adet, 2008 yılında 6 adet, 2009 yılında 4 adet, 2010 yılında 2 adet ve 2011 yılında da 1 adet olmak üzere toplam 17 adet taşınmaz satışının bulunduğu tespit edilen davacının gerek bağımsız bölüm satışlarının gerekse de arazi ya da arsa alım-satım işlemlerinde devamlılık unsuru bulunduğu, bu nedenle gerçekleştirilen faaliyetin ticari faaliyet kapsamında gerçekleştirildiği, söz konusu faaliyetin ticari kazanç elde edilmesi dışında başka sebeplerle gerçekleştirildiği yolunda dosyaya davacı tarafından herhangi bir ispat edici bilgi veya belgenin sunulmadığı anlaşıldığından,

davacının satışını yaptığı gayrimenkule ilişkin 1 no'lu formda yer alan taşınmaz satış bedelinin katma değer vergisi matrahı olarak kabul edilmesinin yerinde olduğu, ancak Mahkemelerince yapılan ara karara verilen cevapta davalı idare tarafından satılan gayrimenkullerin net alanının 150 m²'nin üstünde olduğuna dair herhangi bilgi veya belge sunulamadığı dikkate alındığında satış bedeli üzerinden %1 oranında katma değer vergisi hesaplanması gerektiğinden, %18 oranında yapılan dava konusu cezalı tarhiyatın %1 katma değer vergisi oranına isabet eden kısmında hukuka aykırılık, geri kalan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın kabule ilişkin kısmı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Cezalı tarhiyatın yerinde olduğu ve kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.