Danıştay 4. Daire E.2020/350 K.2021/4739

Dava konusu istem: Davacı ortaklık adına, komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği ileri sürülerek takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen 2010/11,12 ve 2011/1,2,3,4,5,11,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; elde edilen komisyon geliri nedeniyle aynı takvim yılı için tarh edilen vergi ziyaı cezalı gelir vergisine karşı Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile 2010 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi tarhiyatının iptaline karar verildiğinden dayanağı kalmayan 2010/11,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinde de hukuka uyarlık bulunmadığı, temyiz aşamasında olup davanın halen derdest olduğu görülen dava konusu 2011/1,2,3,4,5,11,12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ise esasının incelenmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.