Danıştay 4. Daire E.2020/3608 K.2020/5719

Dava konusu istem: Davacı tarafından vergi inceleme raporuna istinaden 2015 yılı kurum zararının azaltılmasına ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda, söz konusu vergi inceleme raporu uyarınca 2015 yılına ilişkin olarak yapılan cezalı kurumlar vergisi tarhiyatı ve geçmiş yıl zararlarının 0,00 TL olarak belirlenmesine ilişkin işlemin … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile iptal edildiği, dolayısıyla dava konusu kurum zararının azaltılmasına yönelik tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu edilen işlemle, davacının düzeltme beyanında bulunmaya davet edildiği, gereğini yerine getirmediği takdirde de özel usulsüzlük cezası kesilerek takdir komisyonuna sevk edileceğinin ihtar edildiği, dava konusu işlem kesin ve yürütülmesi zorunlu işlem niteliği taşımadığından uyuşmazlığın esası incelenerek karar verilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusunun kabulüne mahkeme kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu işlemin kesin ve yürütülebilir nitelikte bir işlem olduğu, davaya konu idari yazının esasa girilerek incelenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.