Danıştay 4. Daire E.2020/3753 K.2020/6707

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi incelemesine esas olmak üzere 2001 yılı defter ve belgelerini ibraz edilmesi istenildiği halde süresi içinde ibraz edilmemesi üzerine hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2001/6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun'un 355/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı sonrasında yargılamanın yenilenmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Vergi Mahkemesinin kararı üzerine söz konusu karara karşı yapılan temyiz başvurusu hakkında ise; anılan karar 15/10/2019 tarihinde tebliğ edildiği halde 16/03/2020 tarihinde Mahkeme kayıtlarına giren dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından söz konusu karara karşı süresinde temyiz isteminde bulunulmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, temyize konu Mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği, kapıya yapıştırılmış herhangi bir tebliğ evrakı olmadığı, tebligat evrakında bina görevlisi olarak … ismi yer aldığı, ancak, bina görevlisinin … olduğu, 18/02/2020 tarihinde kararı öğrendikleri ve öğrenme tarihinden itibaren süresi içinde temyiz yoluna başvurdukları ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.