Danıştay 4. Daire E.2020/377 K.2021/2466

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak tarh edilen 2011 yılına ilişkin gelir vergisi ve 2011/1-3,4-6,7-9,10-12 dönemleri geçici vergilerin kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; takdir komisyonu kararının dayanağı olan vergi tekniği raporunun ihbarnamelerle birlikte davacıya tebliğ edilmemesinin davacının savunma hakkının elinden alınmasına neden olduğu dolayısıyla yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince.

Danıştay bozma kararına uyularak, hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda; her ne kadar bazı olumsuzluklar bulunmakta ise de davacının söz konusu dönemde faaliyetinin bulunduğu, alış faturalarına konu emtiaların faaliyeti ile uyumlu olduğu, davacı tarafından gerçek bir emtia alım-satımına dayanmaksızın düzenlemiş olduğu tüm faturaların sahte olduğuna ilişkin olarak yeterli tespit bulunmadığından yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararında Kanunda sayılan kaldırma nedenlerinin bulunmadığı ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun, belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kabule ilişkin mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.