Danıştay 4. Daire E.2020/426 K.2020/4166

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2009/1 ila 6 dönemleri için tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Kanun’un 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemelerinin önceki kararının özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmı onanarak kesinleştiğinden uyuşmazlığın vergi ziyaı cezalı tarhiyata münhasır kaldığı, ihtilaflı dönemde davacının fatura aldığı ... Vergi Dairesi mükellefi ... Ltd. Şti. hakkındaki tespitlerin, düzenlenen faturaların sahte olduğunu ortaya koymaya yeterli olduğu, dolayısıyla yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket tarafından, vergi tekniği raporunun taraflarına tebliğ edilmeyerek savunma haklarının ihlal edildiği, dava konusu faturaların gerçek bir alım karşılığı düzenlendiği ve aksi yönde herhangi bir tespit bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, Mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir. Temyiz istemine konu kararın Danıştay Dördünce Dairesinin 17/10/2018 tarih ve E:2016/18772, K:2018/9072 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.